bez znieczulenia

ból istnienia
bez znieczulenia
co z tego że się zmienia

jak święty Paweł z Tarsu
z towarowego do Warsu
i z powrotem
z kamieniem w bucie

                                        dość Ci tego że masz łaskę moją
                                        że idziesz
                                        ci co się życia boją
                                        bez butów stoją

                                        albo idą boso

mam zwidy
jak Łysek z pokładu Idy
że nie zobaczę już słońca
przez te chmury bez końca
co z tego że jest gdzieś tam
gdy tu jestem sam



Rys. Elizka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.